Bersyukur Atas Segala Rezeki Diberi...

Assalamualaikum...

Saat kaki melangkah ke Holiday Plaza utk ke surau pada pukul 1 ptg, sy asyik memerhatikan tingkah laku insan - insan yg berada di sekeliling. Melihat mereka yg bekerja sbg promoter, jurujual dan sebagainya, menggamit sy pd memori lame. Sy pernah berada di tmpt mereka sblm ini, bekerja sbg promoter, jurujual dan juruwang, demi mencari rezki yg halal utk sy dan kluarga. Walaupun org seakan-akan memandang sinis pekerjaan ini, tapi sy tidak pernah ambil peduli. Bagi sy, sy tidak perlu memilih kerja kerana kerja yg sy lakukan adalah halal, tidak membuang masa dan pekerjaan ini tentu dpt memberi sy 1 pengalaman baru. Hasil wang gaji, dapat sy gunakan utk beli brg yg sy inginkan dan simpan utk keperluan sy dan membantu keluarga sekadar yg sy mampu.

Sy tidak memilih kerja walaupun memiliki Sijil dan Diploma. Bagi sy, janji ade kerja walaupun gaji yang diterima tidak setimpal dengan tugas yg dilakukan. Bukan x pernah memohon jawatan yg setaraf tahap pendidikan yg dimiliki, namun rezki masih blm berpihak kpd sy. Mungkin sy tiada pengalaman kerja dan tiada lesen memandu, jadi sukar majikan hendak menerima sy utk bekerja di syarikat mereka.

Berkat kesabaran menanti, kini sy tlh mendpt pekerjaan yg bek walaupun masih blm mendpt pekerjaan yg bersesuaian dgn tahap pendidikan sy. Bagi sy, rezki yg ade jgn ditolak. Kita perlu bersyukur dgn sgala rezki yg ade. Belajar dr kosong, kerana pengalaman tidak boleh dibeli dgn wang tapi perlu dipelajari.

Jika sblm ini sy asyik membandingkan diri dengan kejayaan kwn2 yg berjaya mendapat pekerjaan di sektor awam, tp kini sy mengerti bahawa setiap org tlh ditetapkan rezki masing2. Tidak perlu iri hati melihat kejayaan mereka.Yg penting kepuasan bekerja itu perlu ada. Tidak kisah la bekerja di sektor awam ato swasta, mutu kerja harus dipertingkatkan. Semua tmpat kerja, kita boleh belajar perkara baru. Yg penting kita perlu ade minat utk belajar dan tidak malu utk bertanya.

Melihat insan-insan yg bekerja di pusat membeli belah, ingin sahaja sy tegur dan berkawan dgn mereka. Sy suka melihat keikhlasan mereka bekerja utk mencari rezki yg diberkati. Sy berharap agar mereka dpt menjadikan pekerjaan mereka itu sbg 1 peluang utk menimba ilmu dan menambahkan pengalaman. Tidak perlu malu dan merendah diri dengan pekerjaan yang dimiliki.

Dulu sy pernah berada di tempat mereka, kini sy hanya mampu melihat smbil mengucap syukur di dalam ati. Sesungguhnya perancangan Allah itu lebih bek dari perancangan setiap hamba-hambaNYA.

Wassalam..

Jodoh..

Assalamualaikum..

Stiap dr kite pasti punye impian untuk berjumpa dengan pasangan yg dpt menjaga kita n memberi kebahagiaan kepada kita..Namun tidak sume org berjaya mendapat insan yg dicintainya..Mgkin sudah tertulis itu bkn jodoh utk dirinya..Namun jgn dijadikan kegagalan bercinta utk putus asa n trus menutup pintu ati utk menerima insan len..Mgkin insan yg kita cinta bukan la yg terbek utk kita, sbb tu jodoh tiada..

Tapi kite perlu redha n slalu berdoa agar bertemu insan yg lebih bek dan dpt menyayangi diri kita seadanya..Dr mengenang insan yg tidak menerima kita, lebih bek kita buka ati utk trime org yg menyayangi diri kita..Kerana org yg syg kan kita pasti akan membahagiakan hidup kita n menghargai diri kita seadanye..

Walaupun sukar utk menerima cinta len, kita kene percaya bahawa cinta akan hadir sekiranya kita cube buka ati utk menerima insan len..Insan yg pernah kecewakan kita pasti sudah bahagia dgn pilihan ati, jd tidak perlu menjadi 'pungguk rindukan bulan' ato 'menunggu bulan jatuh ke riba'..

Kita perlu memikirkan kluarga yg mau melihat kita bertemu jodoh n sterusnya dpt memberikan kebahagiaan kpd kita..Pasti ibu bapa akan terima tempias jika anak nya tidak bertemu jodoh walaupun usia semakin meningkat..Hati ibubapa pasti sedih melihat keadaan anaknye yg keseorangan..Jadi, sementara ibu bapa masih ada, tidak salah kita membahagiakan mereka..Buang perasaan kecewa bercinta, sebaliknye ambil la pluang utk bercinta smula utk membahagiakan ibubapa..Jangan menyesal seandainya ibu bapa tidak berpeluang melihat kita mendirikan rumahtangga..

nonyimtiyaz.blogspot.com
 


Sekian, wassalam..

Kesempurnaan...

Assalamualaikum...

Kesempurnaan..Semua orang mau yg sempurna, kenapa perlu yang sempurna sedangkan sume orang tidak pernah sempurna..Setiap dr kite pasti ade kelebihan n kekurangan..Kekadang ade yg dengki melihat kelebihan org len..Sepatutnye, kite perlu nilai kelebihan diri kita kerana ini akan membuatkan kita menghargai  diri kita dan tidak membandingkan diri dengan orang len..Kita perlu bersyukur dengan segala kelebihan n kekurangan diri kita..

Mungkin kita diberi kelebihan iaitu mendapat peluang pekerjaan yang bek, tapi mungkin ade terselit kekurangan seperti lokasi keje yang jauh, terpakse tinggal berjauhan dengan keluarga n duduk umah sewa sendirian..Mungkin org yang melihat kerjaya kita, menganggap kita dh mencapai kebahagiaan..Tapi hakikatnye, jiwa kosong..Balik umah, terasa sepi..Tidak seperti tinggal dgn kluarga..Segala keperluan terjaga..Bila kita dh berjauhan, hubungan dengan kluarga smakin renggang..

Seandainya kita diberi dugaan di mana tidak mendapat peluang pekerjaan yang bek dan tidak menepati citarasa ati, usah bersedih..Tak perlu cemburu dgn kejayaan orang len..Jadikan ia sebagai perangsang untuk mengubah diri menjadi lebih bek..Walaupun kita tidak memperoleh kerja yang diimpikan tapi kita masih tinggal dgn kluarga..Balik keje, ati tidak sepi n sgala keperluan terjaga..Hubungan dengan keluarga pun semakin akrab..Kita patut bersyukur dengan rezki tersebut..Dr segi kelebihan, kita bahagia di samping kluarga kita..

Jadi, jangan jadikan kekurangan itu suatu penghalang untuk mencapai kebahagiaan..Anggap la setiap kekurangan terselit sebuah kelebihan yang jarang diperolehi oleh orang len..Yang penting, kita perlu sentiasa bersyukur dengan segala nikmat yang diberi n diperolehi..

Sekian, wassalam..

Permulaan...

Assalamualaikum, bertemu kembali...

Sekian lame menyepi, kini sy kembali utk mengaktifkan kembali blog yg tinggal sepi..Bkn ingin melupakan blog ini, tapi faktor masa dan kesibukan kerja membataskan segala-galanya..Kini dengan masa yang agak konsisten n kurangnye kesibukan kerja, saya mempunyai masa terluang untuk mencoret kembali segala kenangan, peristiwa atau perkara-perkara yang sy ingin kongsi bersame..

Waktu yg terluang sebelum ini, sy mengambil mase membaca blog-blog mereka yang aktif berblogging..Dr situ, sy mula memasang angan2 untuk aktif seperti mereka..Byk yg perlu sy pelajari untuk memastikan sy tidak kekeringan idea sewaktu berblogging..Dr pembacaan sy sewaktu melihat blog-blog org len, adakala nye ia mendatangkan inspirasi kepada sy..Smoga entry permulaan sy pada ari Jumaat ini, mendatangkan seribu barakah buat diri ini..

Ok, nnti sambung lagi..k wassalam..

sekitar majlis perkahwinan kakak....

gambar ini dirakamkan di atas bukit di Hutan Bandar Kulai.....meh la ramai - ramai dtg Hutan Bandar Kulai.....cantik tau pemandangan dkt sana....skali tgk gmbar ni mcm cite hindustan plak.....hehehe.....mesti ade yg kate, angin betul2 ke yg tiupkan selendang tu, ato menggunakan khidmat kipas angin.....jawapannya adalah.....hehehe......hasil kibasan pembantu jurukamera yg entah berapa kali kibas supaya gmbr tu nmpk betul2 real....hehehe

yg ni adalah barang hantaran kakak kepada pihak lelaki.....serba merah gitu.....hehehe....sumenye adalah 9 dulang hantran sumenye.....gubahan hantran ini adalah hasil gabungan sy dan kakak bg memastikan ia sempurna dan cantik....rase lega dan gembira tau ble gubahan yg kite wat menjadi tatapan org.....hehehe

yg ni pula adalah pelamin perkahwinan kakak dgn abang akoi....nmpk mcm dlm taman dan berdekorasikan pahlawan melaka.....mmg cantik walaupun nmpk simple.....

yg ni pula adalah barang hantaran pihak lelaki kepada pihak perempuan....serba kuning gitu....hantran ini sebenarnye adalah air tgn ibu abang akoi tau...7 dulang sumenye....

ni gambar selepas kakak sah menjadi isteri kepada abang akoi....mmg syahdu tau waktu ni.....nmpknye tnggungjawab babah dan mama ke atas kakak dh selesai slps abg akoi sah menjadi suami kakak....

ni kakak bergambar bersama mak mentau iaitu selaku ibu kepada abang ipar....nmpaknye kakak dh dpt seorng ibu lg la.....hehehe

ni pada malam berinai....kakak dan abang ipar bergambar bersama babah dan mama...serba merah gitu.....nampak menyerlah.....hehehe.....baju ni adalah baju first dipakai dlu sblm diganti dgn baju seperti gmbar dibawah....

yg ni pula persandigan pada sebelah mlm, kira seari sebelum majlis bersanding sebenar.....ia lebih dikenali sebagai malam berinai....selalunye jarang orang mengadakan malam berinai, ini disebabkan dpt menjimatkan kos....namun pd malam berinai lah pihak pengantin akan wat raptai supaya pada persandingan pada keesokan arinye mrk tdk berasa malu sgt coz dh prepare duduk kat pelamin pada mlm berinai....mlm berinai juga lah pengantin blh bergaya sakan dgn pelbagai rekaan baju pengantin ato dikenali sbg persalinan pengantin.....nmpknye time tu la kite dpt tgk dorang ni posing....hehehe

ha yg ni pula majlis persandingan pada siang ari....cube teka sape yg jd pengapit pangantin perempuan, jawapannnye adalah........sy lah.....hehehe....mmg sungguh berdebar menjadi pengapit ni ye....agak2 kalo jd pengantin plak, cmne plak rasenye duk atas pelamin....pastu org duk sibuk tgk kite dan asyik capture gmbr kite....mesti gabraaa kan...hehehe

kalo nk tau, sy ni pun jd bidan terjun sebenarnye.....kalo ikut perancangan, kawan kakak yg menjadi pengapit tp disebabkan ade urusan len yg memerlukan, maka sy tlh diambil menjadi pengapit......begitulah kisahnye.....hehehe

majlis perkahwinan kakakku....hehehe

majlis sanding kakak pada sebelah malam....kami 1 family tau....hehehe...(ade yg nk join ke...meh la....hehehe)

ni bru lps akad nikah, kami adik bradik x lpskan peluang bergambr bersme pengantin....hehehe

assalamualaikum sume....



walupun cite nk dikongsi agak lewat, namun ia tetap menjadi kenangan terindah buat keluarga kami....jika thn lepas abg sy telah berkawen, kini giliran kakak pula mendirikan rumahtangga.....terasa sekejap mase berlalu....pejam celik pejam celik, x sangka sekarang kakak dan abg dh punye keluarga sndiri....

walaupun agak sedih namun tetap gmbira kerana bertambah lg ahli keluarga sy.....hehehe....sekarang sy dh ade 2 org abg dan 2 org kakak.....hehehe.....agak2 sy ble plak ae....hehehe....tp wat mse skrg x pk lg sume tu, yg penting dpt keje yg sesuai dan capai sgala impian yg dimpikan(kete, keje bek dan gaji ok).....hehehe.....

sy doakan smoga hubungan kakak dan abg sy bersama pasangan masing2 akan terus harmoni dan hidup rukun selama lamanye....dan memperoleh keluarga yg sakinah....amin....

masa cepat benar berlalu....huhu

assalamualaikum sume...bertemu lagi setelah sekian lame mendiamkan diri...bukan niat di ati nk mendiamkan diri, tp kehidupan yg sgt bz sebelum ni yg membataskan diri utk menatap blog kesygan sy ni...hehehe

akhirnye di kesempatan yg ade ni, ingin sy kongsi perjalanan selama hampir 1 thn 6 bln x bersua....hehehe

setelah berhempas pulas memerah otak untuk menuntut ilmu di Polisas, akhirnye sy berjaya juga menamatkan pengajian diploma sy di Polisas.....byk kenangan samada duka maupun suka yg dialami sewaktu blajar, namun ia telah mematangkan sy dlm menilai erti kate sebenar makna seorang kwn, sahabat ato 'teman tp mesra'....hehehe...

walaupun sudah hampir 6 bln sy tinggalkan Polisas, namun kenangan di sana akan sy semat di ati.....terasa sekejap mase berlalu.....

kini, setelah penat menuntut ilmu, sy memberanikan diri balik utk bekerja smula....walaupun agak sukar memperoleh keje yg diimpikan(mcm keje ofis)....hehehe....namun pengalaman selama 5 bln bekerja di kedai gubahan bunga dan barang hantaran kawen tlh byk mengajar sy cara - cara berniaga dan menggubah bunga maupun hantaran kawen.....kerana sy tau, pengalaman dan kemahiran x blh dibeli dgn wang namun akan dpt jika kite bersedia utk menghadapi sstu fasa bru dlm hidup kita....

alhamdulillah, walaupun sudah tidak bekerja di kedai tersebut, namun segala kemahiran yg sy pelajari akan sy cube aplikasikan dlm kehidupan seharian.....kdg2 rase gmbira bile hasil tgn kite dihargai, itulah kepuasan sebenar yg sy peroleh setelah berusaha utk membuktikan sy juga blh berjaya jika sy mau.....

kadang2 kegagalan yg kite peroleh juga sebenarnye mengajar kite erti usaha dan jgn mudah berputus asa....walaupun kadang2 ade kritikan, jadikan ia sebagai pendorong utk maju ke hadapan.....

kini sy sedang meniti ari utk mencari peluang pekerjaan yg bru....sesudah berehat slama sebln....mudah2an sy berjaya memperoleh pekerjaan yg kene dgn jiwa sy.....doakan sy berjaya ye dpt pekerjaan yg sy impikan.....ok wassalam....